با شکوه تر از لبخند مادر به روی فرزندش ، در دنيا چيزي نيست .( واگنر، ۱۳۸۶)

برآورده كردن همه خواست هاي فرزندان تا چه حد خوب است ؟

آيا بايد به همه نيازهاي فرزندان پاسخ داد ؟

چگونه با خواست هاي غير منطقي فرزندان برخورد كنيم ؟

شايد بتوان گفت كه يكي از خطاهاي والدين در برخورد با خواست هاي بجا و نابجاي فرزندان اين است كه فورا اقدام به رفع نيازهاي آن ها مي كنند. در اين نوشتار ، به اين موضوع و راه حل هاي پيشنهادي مي پردازيم .

اولين و بدترين راه تعليم وتربيت چيست ؟

برآورده كردن همه نياز ها و خواست هاي فرزندان ، اولين و بدترين راه تعليم و تربيت است . احساس محبت بيش از حد با عث لوس و ننر شدن فرزندان مي شود .

لوس و ننر بار آوردن فرزندان به اين معني است كه آن چه را مي خواهند ، ولو غيرمنطقي بوده ، به آن نياز نداشته باشند ، برايشان فراهم كنيد يا اينكه كودك را هميشه مانند يك نوزاد تر و خشك كنيد ، همه خواست هاي لازم و غير لازم او را برآورده سازيد ، كودك را محور زندگي قرار دهيد و همه كارها را در ارتباط با او ، وجود او و خواست وي برايش انجام دهيد .

آقاي دانيل گلمن ، در كتاب خود تحت عنوان ‹‹ هوش هيجاني چرااز هوش ذهني مهم تر است ؟ ›› نتايج پژوهشي را شرح مي دهد كه مفهوم عنوان كتابش را روشن مي كند . اين پژوهش در مورد مادراني است كه از بچه هاي خجالتي و كم روي خود نهايت مراقبت و حفاظت را مي كردند تا هيچ تجربه بدي آنها را آزار ندهد و حتي در هيچ زماني با اين تجارب نامطلوب رو به رو نشوند ! اين مادران بچه هايي بار آوردند كه هرچه از سن انها گذشت ترسوتر و خجالتي تر شدند . اما مادراني كه به طور دائم فرزندان خجالتي خود را تشويق مي كردند كه با دنيا و خوب و بد آن رو به رو شوند ، فرزنداني تربيت كردند كه كم كم ترس و خجالت خود را از دست دادند و در بزگ سالي به مراتب بهتر از دسته اول توانستند از عهده مسائل زندگي خود برآيند . هم چنين پدر و مادرهايي كه بچه هاي خود را عادت مي دهند براي انجام هر كار خوب پاداش بگيرند ، فرزندانشان افرادي مي شوند كه هر كاري مي كنند ، انتظار دارند كسي از آنها تعريف و تمجيد كند و اگر پاداشي در كار نباشد اصلا كار را انجامم نمي دهند .

در تحقيق ديگري ، نتايج نشان مي دهد بچه هايي كه در اولين فرصت شيريني هاي داده شده را گرفتند ، در مقايسه با بچه هايي كه از اولين فرصت براي گرفتن شيريني استفاده نكردند بلكه قدري صبركردند تا حتي شيريني بيشتري بگيرند ، آدم هاي متفاوت بار آمدند . كودكان دسته دوم ياد گرفتند كه چطور لذت آني را فداي چن دقيقه صبر و تحمل كنند تا پاداش بيش تري بگيرند .به عبارت ديگر كسب لذت آني ، در مقايسه با عقب انداختن لذت ، بچه ها را با شخصيت ضعيف تري بار مي آورد.

بر مبناي مطالب بالا ، بچه هايي كه براي بدست ْآوردن چيزي يا انجام كاري ، بايد كمي كوشش و تلاش از خود نشان دهند ، يا حتي سختي بيش تري تحمل كنند ، در بزگ سالي افراد بهتري خواهند شد .

چه بايد كرد ؟ ( روش هاي تربيتي )

۱- مشكل اصلي را در يابيد و ببينيد اشكال عمده كار فرزندانتان در چيست ؟

 متوجه باشيد كه در بسياري موارد ، اشكال در پدر و مادر و طرز تربيت و رفتارآنهاست ، نه در كودك !

۲- براي بچه هاي خود قانون و مقررات وضع كنيد و برايشان حد وحصر قائل شويد . بچه هايي كه در زندگي خود حدود و چهارچوبي را رعايت مي كنند ، افراد مفيد تري بار مي آيند تا بچه هايي كه به حال خود رها مي شوند .

۳- براي بچه هايتان همه كار انجام ندهيد . اجازه دهيد كه آنها مسئوليت بسياري از كارهاي روزانه خود مانند تميز كردن اتاق ، بردن ظرف هاي كثيف به آشپزخانه و.... رابپذيرند .

۴- اجازه ندهيد كه بچه هايتان خانه را اداره كنند و خواست هاي آنان حاكم بر زندگي و خواست هاي شما كه پدر و مادر آنها هستيد بشود .

۵- اجازه ندهيد كه بچه ها به شما وابسته شوند به گونه اي كه حتي تا سن ۳۰-۴۰ سالگي نيز بخواهند باشما زندگي كنند.

۶- به بچه ها يتان ياد دهيد كه براي به دست آوردن هرچيزي كوشش كنند ، زحمت بكشند ، صبركنند و منتظر پاداش نباشند منتظر پاداش نباشند. گ

۷- هروقت كه فرزندانتان گرفتار مشكلي مي شوند ، بلافاصله آن ها را نجات ندهيد . اجازه دهيد كه خودشان ياد بگيرند چگونه مشكلاتشان را حل كنند و از عهده آن ها بربيايند . 

لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه :

پیامبر (ص) ، ساعتی از عمر خویش را بیهوده نمی گذراند .

پیامبر (ص) ، تاضرورتي نبود سخن نمي گفتت و چون لب به سخن مي گشود، آرام وسنجيده صحبت مي كرد .

پيامبر (ص) ، كلماتش را طوري شمرده بيان مي كرد كه شنونده آن را به خوبي به حافظه مي شپرد .

پيامبر (ص) ، خو ش رو و خوش برخورد بود . بدون اينكه بخندد ، هميشه لبخندي بر لب داشت .

پيامبر(ص) ، برزمين مي نشست ، بر زمين مي خوابيد و بر زمين غذا مي خورد .

در مخصوص رحمت را كليديست     كه بسم الله الرحمن الرحيم است